Bazı insanlar vardır ki, varlığı bir hikâyedir. Ve bu hikâye, köklerinden aldığı güçle gelecek nesillere taşınır. İşte o hikâyenin kahramanlarından biri de Ethem Cici’dir. Erzurum’un Tortum ilçesi Alapınar köyünde dünyaya gelen bu değerli insan, gurbette geçirdiği yılları, memleket sevdasıyla yoğurmuş ve her fırsatta doğup büyüdüğü topraklara olan borcunu ödemeye çalışmıştır.
Ethem Cici, yalnızca selam veren biri değildir. Selamıyla yüreğini açar, dostlarının yükünü hafifletir. Sultanbeyli Erzurumlular Derneği’nde üstlendiği görevlerle Erzurum kültürünü ve hemşehrilik ruhunu yaşatmak için çalışırken, memleketinin çocuklarını da unutmayan bir hayırsever olarak gönüllere taht kurmuştur.
Her yıl, İstanbul’daki yoğun temposuna rağmen, birkaç öğrencinin eğitimine katkı sağlamak için burs ayarlamaya çalışır. Fakat onun iyilikteki en anlamlı adımı, Alapınar köyü ve çevresindeki çocuklar için yaptığı kırtasiye yardımlarıdır. İstanbul’dan toplayıp hazırladığı çantaları ve okul malzemelerini, kilometrelerce yol katederek bizzat kendi elleriyle teslim eder. Bu, sadece bir yardımlaşma değil; çocukların gözlerindeki ışığı görerek bir neslin geleceğine dokunmaktır.
Köyüne duyduğu sevgi, bir dernek çatısı altında da anlam bulmuştur. Kurucusu olduğu Tortum Alapınar Mahallesi Turizm ve Geliştirme Derneği, sadece köyün ihtiyaçlarını gidermekle kalmaz, aynı zamanda köyünün sesi ve kalbi olma misyonunu üstlenir. Ethem Cici, bu dernek aracılığıyla köyünün sorunlarını kendi öz meselesi gibi görüp çözmeye çalışırken, köyün geleceği için de büyük bir özveriyle çalışmaktadır.
İyi bir Erzurumlu olmak, sadece memleketini sevmekle sınırlı değildir. İyi bir dadaş; güvenilir olmak, emanete sahip çıkmak, dürüstlüğüyle örnek teşkil etmektir. Ethem Cici, bu özellikleriyle sadece Erzurum’un değil, gurbette yaşayan herkesin gönlünde yer etmiştir. O, yardımlaşmayı bir erdemden öte, yaşam felsefesi haline getirmiş bir “iyi insan”dır.
Bugün dünyada insana dair umut arayanlar için Ethem Cici gibiler birer işarettir. Onların fedakârlıkları, sessiz sedasız yaptıkları iyilikler, dünyayı daha yaşanabilir kılar. Belki ismi büyük medyada yer almaz ama bir köy çocuğunun sırtında taşıdığı çantada, bir gencin hayata tutunmasında ve bir köyün huzur dolu gelişiminde onun izi vardır.
Ethem Cici’ye, insan olmanın ve hemşehri olmanın hakkını verdiği için minnetle bakıyoruz. Çünkü onun hikâyesi, sadece bir köyün hikâyesi değil; memleket sevgisinin, insanlığa olan borcun hikâyesidir. Ve bu hikâye, yüreklere dokundukça, nesilden nesile aktarılacaktır.



